właściwości lecznicze orzechów włoskich - Szczepiony orzech włoski sadzonki

Idź do spisu treści

Menu główne:

właściwości lecznicze orzechów włoskich

Orzech włoski jest wyjątkowy w świecie roślin, ponieważ jednocześnie żywi i leczy. Nie bez przyczyny po łacinie nazywa się regia, czyli królewski. Wszystkie części rośliny – korzenie, kora, pączki, młode pędy, liście, kwiaty, niedojrzałe i dojrzałe owoce, zielone okrywy dojrzewających orzechów, skorupy i przegrody nasienne - zawierają substancje biologicznie czynne. W różnych częściach świata, dla podkreślenia przymiotów orzecha używa się nazw: drzewo życia, magiczne drzewo, drzewo królewskie, zielona apteka, czy chyba najbardziej trafne - drzewo - szpital.

Dojrzałe owoce – zawierają 60% -70 % oleju,15-20 % białka, 9-20 węglowodanów. Są bogate w potas, fosfor, wapń, magnez, z mikroelementów zawierają żelazo, cynk, miedź, bor, kobalt, selen. Zawierają witaminy A, B1, B2, B3,B12, B 15, C, K, E PP, garbniki, wielonienasycone kwasy tłuszczowe, fitosterole, polifenole, karoten, olejki eteryczne, wszystkie niezbędne do życia aminokwasy, w tym L – argininę i taurynę (tauryna przyspiesza regenerację mięśni po wysiłku).

Regularne spożywanie 3-4 orzechów dziennie pomaga utrzymać właściwy poziom cholesterolu. Orzechy są szczególnie polecane dla wegetarian jako źródło witaminy B12, dla osób starszych i prowadzących siedzący tryb życia (zapobiegają zaparciom). Powinny być spożywane przez kobiety w ciąży, matki karmiące (jeśli tylko nie ma alergii), dzieci i młodzież.

W medycynie ludowej są zalecane do usuwania robaków jelitowych. Mielone orzechy z dodatkiem rodzynek i migdałów, zmieszane z miodem pomagają odzyskać siły po ciężkich chorobach (łyżka 3 razy dziennie). Mielone orzechy zmieszane z miodem pół na pół,  szybko podnoszą ciśnienie krwi (jedna łyżka dziennie, lub jedna łyżeczka 2 razy dziennie) i mogą być z powodzeniem stosowane w zapobieganiu hipotonii (niedociśnieniu).
Nadmierne jednorazowe spożycie orzechów może wywołać nagły skurcz naczyń i ból głowy. Przeciwwskazania do spożycia: alergia, nadmierna gęstość krwi, zakrzepica żył (kobalt i żelazo powodują wzrost gęstości krwi), atopowe zapalenie skóry, łuszczyca.

Ciekawostki dotyczące właściwości orzechów

  • Spożycie 2-3 orzechów likwiduje zapach czosnku z ust.
  • Młody zielony owoc (zielona okrywa bardziej rozwiniętego) oraz roztarte liście, łagodzą skutki użądlenia przez pszczoły i osy, likwidują świąd po ukąszeniu komarów i innych owadów, przyspieszają gojenie ropiejących śladów po ukąszeniach owadów.
  • Liście włożone do budy psa odstraszają pchły. Dawniej liście orzechów wkładano pod prześcieradła dla odstraszania pcheł i pluskiew.
  • Orzechy podatne na jełczenie, zawierają większą ilość kwasów tłuszczowych omega – 3 niż omega 6, te mniej podatne odwrotnie . Kwasy omega - 3 szybciej jełczeją niż kwasy omega – 6, ale dla organizmu ludzkiego pożądana jest większa ilość kwasów omega 3, niż omega 6. Zarówno przemysł, jak i klienci detaliczni poszukują orzechów mało podatnych na jełczenie , łatwiejszych do dłuższego przechowania. Problem jełczenia orzechów rozwiązałby obrót mrożonymi łuskanymi orzechami, ale ze względu na koszty, raczej nie ma co na to liczyć.
  • Suche wyłuskane orzechy, zamknięte w szczelnym pojemniku, w zamrażarce można przechowywać bez straty smaku przez 2 lata.

Wyjątkowość orzechów włoskich w lecznictwie polega między innymi na tym, że przy pomocy tej samej rośliny (ale różnych jej części) można uzyskać przeciwstawne efekty lecznicze. Tak więc można obniżyć, albo podnieść ciśnienie, można zadziałać uspokajająco (nasennie), lub pobudzająco, można zatrzymać biegunkę, albo też  zadziałać przeczyszczająco (kora korzeni i pędów). 

Zielone owoce - zawierają ogromną ilość witaminy C (2000 – 3000 mg na 100g) – średnio 8 razy większą niż u czarnej porzeczki i 50 razy większą niż u cytryny. Ponadto zawierają witaminy B1, B2, PP, sterole, związki fenolowe, w tym flawonoidy, pektyny, chlorofil, karoten, związki lotne, dużą ilość jodu, argininę i melatoninę.
Nalewki, syropy i wyciągi z zielonych orzechów oraz napary i wywary z liści, mają działanie przeciwbiegunkowe, oczyszczające, ściągające, przeciwkrwotoczne, przeciwgrzybicze, antybakteryjne, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, przeciwrakowe, antyalergiczne, kojące, gojące, hipoglikemizujące (obniżają poziom cukru w krwi), hipotensyjne (obniżają ciśnienie krwi), rozgrzewające, analeptyczne (cucące), wiatropędne, moczopędne, przeciwrobacze.
W medycynie tradycyjnej na świecie, od wieków orzechy były szeroko stosowane w lecznictwie. Obecnie bogata wiedza ludowa znajduje coraz więcej potwierdzeń w badaniach na zwierzętach, jak i w badaniach klinicznych na ludziach http://www.findpatent.ru/patent/244/2442597.html ,  https://www.hindawi.com/journals/tswj/2014/501392/

W medycynie ludowej w różnych częściach świata są polecane (wewnętrznie jak i zewnętrznie) do leczenia wielu chorób. Nalewki z zielonych orzechów na alkoholu etylowym są używane przy zatruciach pokarmowych, zatruciach metalami ciężkimi, raku, niedokrwistości, biegunce, zapaleniach żołądka, wątroby, jelit, nerek, pęcherza moczowego, macicy, zapaleniach stawów, dnie moczanowej, miażdżycy, migrenie, kaszlu, atonii, krwotokach, obrzękach, żółtaczce, cukrzycy typu 2, mlekotoku, moczeniu nocnym, częstomoczu, glistnicy, awitaminozie, niedoczynności tarczycy, kamieniach moczowych, zaburzeniach erekcji, grypie, malarii, beri-beri, nerwicy, kołataniu serca, nadciśnieniu, osłabieniu, przemęczeniu fizycznym i psychicznym, niepłodności męskiej i żeńskiej, gruźlicy i gruźlicy kości, astmie, krzywicy, żylakach (w tym hemoroidach), głuchocie, po chemioterapii i radioterapii, otyłości brzusznej, nadpotliwości , przeciw wypadaniu włosów.
Działają ograniczająco na rozwój wirusa opryszczki i HIV.

Przeciwwskazania do stosowania preparatów z zielonych owoców i liści: alergia, choroby trzustki, laktacja, atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, skóra skłonna do wyprysków. Bezwzględny zakaz używania przy zakrzepicy żył i nadmiernej gęstości krwi, ze względu na dość dużą zawartość żelaza i kobaltu, które powodują zwiększenie gęstości krwi.

Dawkowanie:
5-10 ml rozcieńczone w wodzie od jeden do trzech razy dziennie w zależności od potrzeb. Przyjmowanie należy rozpoczynać od małej ilości celem sprawdzenia reakcji organizmu. Wyższe jednorazowe dawki można stosować przy zatruciach pokarmowych i przy przeziębieniach (nierozcieńczone lub rozcieńczone). Czas przyjmowania – dla podniesienia odporności 2 tygodnie w jesieni i na wiosnę. Kuracja oczyszczająca organizmu 1 miesiąc. Choroby przewlekłe - do jednego roku. 

Liście orzechów włoskich są bogate w witaminę C (około 1300 mg w 100 g), PP, chlorofil, karoten, garbniki, kumaryny, flawonoidy, antocyjany, alkaloidy, saponiny, glikozydy, olejki eteryczne. Zarówno liście, jak i niedojrzałe owoce wydzielają wiele substancji lotnych. W badaniach wykonanych na potrzeby Amerykańskiego Departamentu Rolnictwa, wykryto 45 substancji lotnych wydzielanych przez liście i młode owoce orzechów włoskich. Dużo z nich ma własności lecznicze. Herbatki , napary i wywary z liści orzechów włoskich, w medycynie ludowej są polecane przeciw biegunce, zatruciom pokarmowym, niedokrwistości, anginie, miażdżycy, żylakom, cukrzycy, przy zapaleniu jelit, zatruciu metalami ciężkimi, krwawieniach z przewodu pokarmowego, robaczycy, nietrzymaniu moczu, chorobach prostaty, przemęczeniu, bolesnym miesiączkowaniu i nadmiernych krwawieniach. Liście są skutecznym lekiem przeciw zapaleniu wątroby. Są stosowane w leczeniu tocznia. W Rosji produkuje się lek z liści o nazwie Carion, używany w leczenia tocznia układowego rumieniowatego.  

Herbatki z liści
Skoncentrowane napary i wywary z liści orzechów, są zalecane zewnętrznie do przemywania i w postaci okładów przy czyraczności, liszajcu, łuszczycy, wysypkach ropnych, świądzie skóry, świądzie uszu, świerzbie, łojotoku, wrzodach, wypadaniu włosów, łupieżu, zapaleniu spojówek, ugryzieniach owadów, oparzeniach słonecznych, nadpotliwości stóp, grzybicy, upławach, pomocniczo do przyspieszenia gojenia ran.
3 łyżki pokruszonych liści zagotować w 250 ml wody przez 10 minut.

Herbatki polecne są jako płukanki w przypadku pleśniawek, zapalenia migdałków, zapalenia nosogardzieli, bólu zęba. Surowcem zielarskim są młode w pełni wyrośnięte liście bez ogonków, które zbiera się w czasie słonecznej pogody w maju i czerwcu. Suszyć należy w przewiewnych i ocienionych miejscach.

Napar z liści orzecha włoskiego
Dwie łyżeczki posiekanych suszonych liści zalać szklanką wrzącej wody. Odstawić na 10 minut. Używać jako środek ściągający łyżka - dwie, 3-4 razy dziennie. Do użytku zewnętrznego można dać więcej liści na szklankę wody. 

Nalewka z pąków lub młodych pędów

Młode pędy zbieramy w fazie, kiedy mają 5-10 cm długości. Można też zebrać wcześniej wyrośnięte pąki. Wkładamy do słoika i zalewamy 40% alkoholem. Odstawiamy na 2 tygodnie w ciemne miejsce, potem zlewamy do butelek. Nalewka z pąków lub młodych pędów ma zastosowanie w leczeniu anoreksji. Użycie 1-2 łyżeczek nalewki 1-3 dziennie wywołuje odczucie silnego głodu. 

Preparaty z różnych części orzechów włoskich nie są panaceum na wszystkie choroby, ale poprzez poprawę lub przywrócenie właściwego metabolizmu, oraz wielokierunkowe bezpośrednie działanie na organizm ludzki, mogą wspomóc leczenie konwencjonalne, a w niektórych przypadkach być lekiem samodzielnym. Dotychczas nie ma doniesień o szkodliwych interakcjach z lekami. W przypadku poważnych chorób, zawsze należy zapytać lekarza prowadzącego o możliwość włączenia substancji pochodzących z orzechów. Nadużywanie może być szkodliwe, jak w przypadku każdego leku. 

Przetwory z zielonych orzechów, poza nalewkami i likierami są w naszym kraju mało znane. W krajach południowej Europy, zielone orzechy są powszechnie przrabiane nie tylko na potrzeby domowe, ale też na sprzedaż. Jest to doskonała okazja na zbycie po dobrych cenach orzechów, które mają niską wartość po dojrzeniu (kamieniaki, drobnoowocowe). Z zielonych orzechów można wytwarzać konfitury, dżemy, marynaty, nalewki, wina i likiery. Zielone orzechy przeznaczone na przetwory a nie zalewane alkoholem, wymagają żmudnego wodnego ługowania nadmiaru goryczy. Smakosze twierdzą, że efekt wart jest włożonego wysiłku. Orzech włoski z przydomowych ogrodów i sadów ekstensywnych (jak na razie prawie wszystkie w Polsce) jest jednym z nielicznych produktów żywnościowych nieskażonych chemicznie.

Przepis na mocną nalewkę z zielonych orzechów
Zielone orzechy na nalewkę zbiera się w fazie kiedy osiągnęły już prawie właściwą wielkość, ale nie mają jeszcze zdrewniałej skorupy (można je łatwo przekroić, lub przebić szpilką). W tym czasie zawierają największą ilość cennych dla zdrowia składników. Najwcześniejsze odmiany (znaczny odsetek siewek) są gotowe do zbioru około 24 czerwca, najpóźniejsze (np. Franquette i późno kwitnące siewki) nawet w połowie lipca). Termin zbioru jest również uzależniony od rejonu kraju (różne terminy rozpoczynania wegetacji).
Orzechy po zbiorze należy umyć i osuszyć, pokroić w ćwiartki, większe owoce w grube plastry, rozdrobnić w blenderze, lub zmielić w maszynce do mięsa i nałożyć do słoików do pełna. Kroić w grubych gumowych rękawicach, ponieważ mocno farbują ręce na brązowo. Zalać czystą wódką 40%, lub rozcieńczonym spirytusem tak, żeby przykryć owoce. Można dodać do słoików po kilka sztuk (3-4) goździków, które również mają działanie lecznicze. Nie należy używać mocniejszego alkoholu, ze względu na możliwość zniszczenia części substancji biologicznie czynnych. Spirytusem zalewa się orzechy, kiedy jest potrzebna nalewka na określone choroby (np. rak).W takiej nalewce uzyskuje się wysokie stężenie związków fenolowych. Do tej nalewki nie dodajemy cukru, ponieważ w wielu chorobach jego dodatek jest szkodliwy (cukrzyca typu 2, dna moczanowa, żylaki).
Nalewkę odstawiamy do ciemnego miejsca przynajmniej na 3 miesiące – do jednego roku. W tym czasie należy wstrząsać zawartością słoików co 2 tygodnie. Nalewkę zlać do butelek (podobno zachowuje własności lecznicze przez 2 lata)

Likier z orzechów pozostałych po zlaniu nalewki
Orzechy pozostałe po zlaniu nalewki zasypujemy cukrem i odstawiamy na miesiąc. Cukier należy dosypywać do momentu, aż płyn przykryje owoce. Jeśli ktoś lubi, można dodać składniki aromatyzujące – cynamon, kardamon, imbir, skórka cytrynowa, skórka pomarańczowa - według uznania. Tak przygotowany likier ma niewielką ilość alkoholu, co umożliwia stosowanie go w celach leczniczych. Jest przy tym lekki i bardzo smaczny, ale to już ma mniejsze znaczenie. Dodatek cukru do alkoholizowanych owoców zwiększa ekstrakcję polifenoli i flawonoidów. Duża ilość orzechów użyta do wytworzenia najpierw nalewki, a potem likieru, pozwala uzyskać wysokie stężenie tych pożytecznych składników. W owocach po zlaniu nalewki nadal jest dużo witaminy C, która po dodaniu cukru przechodzi do likieru.
Działanie tak przygotowanego likieru jest zaskakujące i częściowo odmienne niż nalewki. Nalewka obniża ciśnienie krwi i uspokaja, likier nieco podnosi i pobudza. Użyty przed dużym wysiłkiem umysłowym (30 ml pól godziny wcześniej) poprawia koncentrację i sprawność mózgu. Użyty przed dużym wysiłkiem fizycznym daje energię na parę godzin. Po ciężkiej pracy fizycznej pomaga usunąć zmęczenie, działa przeciwbólowo (mięśnie i stawy), oraz umożliwia szybsze pozbycie się zakwasów. Działa silnie przeciwzapalnie.
 
Konfitury, dżemy i marynaty z zielonych orzechów
Dużo ludzi robi nalewki i likiery z zielonych orzechów, ale też spora część z nich wyrzuca potem ten niezwykle cenny surowiec, który może być dalej przetworzony. Robiąc przetwory z orzechów użytych do produkcji nalewek i likierów, omijamy żmudny proces ługowania wodnego, a wyroby mamy niejako za darmo. Jeśli chcemy uzyskać konfitury lub marynaty z zielonych orzechów użytych do wyrobu nalewek, kroimy je na ćwiartki. Jeśli produktem końcowym ma być dżem, orzechy przeznaczone na nalewkę mielimy w maszynce do mięsa lub rozdrabniamy w blenderze.
Orzechy po zlaniu likieru są wystarczająco słodkie, dlatego wystarczy je wsypać do garnka i podlać dość dużą ilością wody. Koniecznie przykryć (w przeciwnym razie będą zbyt suche i twarde). Gotować lub zapiec w piekarniku do miękkości. Podczas gotowania odparują resztki alkoholu. Wystarczy gorące nałożyć do słoików i gotowe. Otrzymamy w ten sposób doskonałe konfitury lub dżem z zielonych orzechów. Tak przetworzone orzechy są świetnym dodatkiem do herbaty, kawy, ciast, lodów, deserów, drinków, sałatek owocowych i warzywnych.

Konfitury i dżemy z zielonych orzechów również mają właściwości lecznicze
Konfitury i dżemy z zielonych orzechów działają kojąco na cały układ pokarmowy i wydalniczy, szczególnie w przypadku nerek, woreczka żółciowego i żołądka. Efekt łagodzenia różnych dolegliwości (ból, pieczenie, zgaga) jest prawie natychmiastowy. Regularne spożywanie 3-4 plasterków konfitur lub jednej łyżeczki dżemu 1-3 razy dziennie, znosi całkowicie objawy nadwrażliwości układu pokarmowego na kwas salicylowy. Być może konfitury i dżemy okażą się pomocne w przypadku złej tolerancji również innych leków. Przetwory z zielonych orzechów są pomocne przy dyskomforcie ze strony układu pokarmowego spowodowanego stresem. Działają przeciwzapalnie, umiarkowanie ściągająco, zmniejszają ilość gazów.

Ćwiartki orzechów, pozostałe po zlaniu likieru, można również przeznaczyć na marynatę. Trzeba je najpierw poddusić do pożądanej miękkości. Potem przygotować ulubioną zalewę octową (bez cukru, bo słodkie już są). Nałożyć do słoików, zalać zalewą, krótko zapasteryzować. Zielone orzechy w zalewie octowej są doskonałym dodatkiem do mięs.

Nalewka z przegród nasiennych
Przegrody nasienne, to cenny surowiec leczniczy pozostały po wyłuskaniu orzechów włoskich, który prawie zawsze jest wyrzucany. Zawierają one jod, alkaloidy, glikozydy, kumaryny, heparynę, niewielką ilość kwasów organicznych. Działają antybakteryjnie, przeciwzapalnie, ujędrniająco, ściągająco, przeciwzakrzepowo, przeciwnowotworowo.
Wskazania do użytku wewnętrznego: niedoczynność tarczycy, mastopatia, mięśniaki, torbiele, polipy, zapalenie sutka, biegunka, zapalenie jelita grubego, zapalenie prostaty, zapalenie stawów, nerwice, osłabienie odporności, ból głowy, bezsenność, uczucie zmęczenia, zaburzenia pamięci, zaburzenia menopauzy, cukrzyca, miażdżyca, kaszel, dla osób narażonych na promieniowanie (aparaty RTG, komputery).
Wskazania do użytku zewnętrznego: ostre zapalenia stawów, rwa kulszowa, stłuczenia.
Przeciwwskazania: alergia, ostre zapalenie żołądka, łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka.
Dawkowanie: 1-3 razy dziennie od 5-10ml rozcieńczone w wodzie.

Właściwości lecznicze męskich kwiatostanów orzechów włoskich
Chińczycy, w 2013/14 roku prawdopodobnie jako pierwsi na świecie przeprowadzili dokładne badania składu chemicznego męskich kwiatostanów orzechów http://pubs.sciepub.com/jfnr/2/8/5/ W tym badaniu w kotkach wykryto 17 rodzajów aminokwasów. Zawartość białka i węglowodanów w kotkach okazała się wyższa niż w dojrzałych orzechach. 100 gramów suchej masy kwiatostanów, według badania chińskich naukowców, jest w stanie zapewnić od 23,46% do 24,24% dziennego zapotrzebowania człowieka na kalorie. Męskie kwiatostany przeciwdziałają niedotlenieniu krwi, mają działanie antyhemolityczne i antyoksydacyjne, ze względu na dużą zawartość związków fenolowych i flawonoidów. Kotki zawierają ważny dla organizmu aminokwas tryptofan, który jest źródłlem serotoniny i melatoniny. Serotonina zaś odpowiada za dobry nastrój i łącznie z melatoniną zapewnia zdrowy sen, reguluje też apetyt. Kotki orzechowe mogą być źródłem dobrej jakości białka roślinnego, które się marnuje. Chińczycy szacują roczny zbór męskich kwiatów orzechów włoskich w swoim kraju na milion ton. 
W medycynie ludowej męskie kwiatostany orzechów włoskich znajdują zastosowanie od dawna. Wykazują działanie antydepresyjne i przeciwkaszlowe. Chińska medycyna tradycyjna poleca nalewki i napary z kotków w trudnych sytuacjach życiowych: po stracie kogoś bliskiego, po rozwodzie, zmianie pracy, przeprowadzce. Chińskie społeczności, które używają na codzień męskie kwiatostany orzechów, cieszą się lepszym zdrowiem i dłuższym życiem niż przeciętna (wpływ mniejszego stresu?).  

Nalewka z męskich kwiatostanów (kotków)
Artykuł Chińczyków opisujący zalety męskich kwiatostanów, był inspiracją do zrobienia nalewki z kotków i wypróbowania efektów leczniczych na sobie. Trzeba pamiętać, że orzech do dobrego zapylenia potrzebuje tylko kilku procent kotków. Pozostałe nie tylko się marnują, ale bywają też utrapieniem dla alergików, kiedy rozpoczynają pylenie.
Kotki przeznaczone na nalewkę należy zbierać (dają się dość łatwo otrząsać z drzew) w momencie, kiedy są już wydłużone, ale kwiaty jeszcze nie są otwarte i nie wysypuje się z nich pyłek. W takiej fazie zawierają najwięcej pożytecznych dla ludzi składników. Zebrane kotki nałożyć do słoja do pełna. Zalać czystą wódką 40 % lub rozcieńczonym spirytusem. Na drugi dzień można jeszcze dołożyć kotków, bo po zalaniu alkoholem zmniejszają objętość i nie wypełniają słoja w całości. Wstawić w ciemne miejsce na miesiąc. W tym czasie wstrząsnąć kilka razy. Po miesiącu zlać nalewką do butelek. Kotki zasypać cukrem. 

Można dodać sok i skórkę z cytryny, goździki, cynamon, kardamon lub inne przyprawy. Odstawić na kolejny miesiąc. W ten sposób otrzymamy likier z kotków, który ma podobne działanie jak nalewka, ale nieco słabsze. Po zlaniu likieru kotki wrzucamy do blendera (ale nie ma konieczności) i rozdrabniamy. Wkładamy do garnka i dolewamy wody na tyle, żeby podczas duszenia masa się nie przypaliła. Dusimy do momentu, aż zniknie nadmiar goryczki. Żeby masa z kotków miała gładką konsystencję, można dodać nieco dżemu owocowego. Gorącą masę nakładamy do słoików, lub zużywamy od razu do smarowania pieczywa, albo do wypieków. Do masy można dodawać te same dodatki co do masy makowej, a więc rodzynki, żurawinę, skórkę pomarańczową. W smaku do złudzenia przypomina masę makową. Ma własności kojące dla układu pokarmowego i nerek. Masa zjadana regularnie (jedna łyżeczka 2 – 3 razy dziennie), łagodzi stany zapalne żołądka, jelit, wątroby i nerek. Wypieki z ,,makiem'' z kotków zmniejszają stres, podobnie jak nalewka.  
Dawkowanie nalewki i likieru z ,,kotków'' - 1-3 razy dziennie 5-10 ml w zależności od potrzeb.  Nie należy łączyć preparatów z kotków z lekami antydepresyjnymi i nie stosować bez wiedzy lekarza prowadzącego.

Kotki można też przygotować bez uprzedniego moczenia w alkoholu. Wystarczy je zagotować w dużej ilości wody, odcedzić i zalać wodą (dla wyługowania nadmiernej goryczki). Odcedzić na drugi dzień. Potem postępować jak w przepisie  wyżej. Jeśli ktoś nie chce śladów goryczki, jaka pozostaje w kotkach po jednym zalaniu wodą, może to zrobić drugi raz. Wtedy jednak traci się część pożytecznych dla organizmu składników. Kotki mogą być nowym źródlem dobrego białka dla wegetarian i nie tylko dla nich.
 
Doświadczenia własne temat leczniczego działania preparatów orzechów włoskich

Efekty stosowania różnych mikstur z orzechów (2 lata), można określić jednym zwrotem - renowacja organizmu. Zmniejsza się lub znika ból stawów, żylaków, poprawia się stan skóry, włosów, paznokci, znika suchość w oczach.  Wzrasta wydolność organizmu i odporność na przeziębienia. Łączne stosowanie  kwasu hialuronowego i nalewki z zielonych orzechów, przyspiesza i wzmacnia działanie przeciwbólowe leku na stawy. Konfitury,  dżemy z zielonych orzechów, oraz masy z kotków mają działanie osłonowe (znoszą nadwrażliwość na kwas salicylowy). 
  
W przypadku zaawansowanych stanów zapalnych stawów i dny moczanowej, w początkowym okresie przyjmowania preparatów z orzechów włoskich, należy się spodziewać krótkotrwałych okresów nasilenia bólu w chorobowo zmienionych miejscach, oraz wzmożenia potliwości (efekt wydalania szkodliwych substancji z organizmu). Mogą się też pojawić wypryski na skórze, które znikają po jakimś czasie. Zbyt obfite wypryski są przeciwwskazaniem do używania specyfików z orzechów.

Stosowanie każdego specyfiku z orzechów trzeba zawsze zacząć od małej ilości, celem sprawdzenia czy nie ma działań niepożądanych (alergia, zbyt duży spadek ciśnienia tętniczego ). Poszczególne odmiany i typy orzechów włoskich znacznie różnią się od siebie składem chemicznym (wiek, gleba, warunki klimatyczne).  Surowce pozyskane z młodych drzew orzechowych (6-7 letnich) są mniej zasobne w cenne składniki niż te ze starszych okazów.

Powyższy tekst nie jest poradnikiem medycznym i ma charakter wyłącznie informacyjny. W przypadku chorób, zawsze należy pytać lekarza prowadzącego o możliwość włączenia preparatów z orzechów.

Opracowanie: Anna Jankowska


 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego